معرفی سوره قدر
در این سوره شبى را که قرآن نازل شده را شب قدر نامیده اند ، و ظاهراً مراد از قدر تقدیر و اندازه گیرى است ، پس شب قدر شب اندازه گیرى است ، خداى تعالى در آن شب حوادث یک سال را یعنى از آن شب تا شب قدر سال آینده را تقدیر مى کند، زندگى ، مرگ ، رزق ، سعادت ، شقاوت و چیزهایى دیگر از این قبیل را مقدر مى سازد.

روایاتى درباره بهتر بودن شب قدر از هزار ماه ، تقدیر امور و نزول ملائکه و روح در آن شب
و در کافى به سند خود از ابن ابى عمیر از عده اى راویان از امام صادق (علیه السلام ) روایت آورده که گفت : بعضى از اصحاب ما امامیه که به نظرم مى آید سعید بن سمان بود از آن جناب پرسید: چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است ؟ (با اینکه در آن هزار ماه در هر دوازده ماهش یک شب قدر است )، فرمود عبادت در شب قدر بهتر است از عبادت در هزار ماهى که در آن شب قدر نباشد.

و در همان کتاب به سند خود از فضیل ، زراره و محمد بن مسلم از حمران روایت کرده که از امام باقر (علیه السلام ) از معناى آیه (انا انزلناه فى لیله مبارکه ) سؤال کرد، فرمود بله شب قدر که همه ساله در ماه رمضان در دهه آخرش تجدید مى شود شبى است که قرآن جز در آن شب نازل نشده ، و آن شبى است که خداى تعالى در باره اش فرموده : (فیها یفرق کل امر حکیم ).

آنگاه فرمود: در آن شب هر حادثه اى که باید در طول آن سال واقع گردد تقدیر مى شود، چه خیر و چه شر، چه طاعت و چه معصیت ، و چه فرزندى که قرار است متولد شود، و یا اجلى که بنا است فرا رسد، و یا رزقى که قرار است (تنگ و یا وسیع ) برسد، پس آنچه در این شب مقدر شود، و قضایش رانده شود قضایى است حتمى ، ولى در عین حال مشیت خداى تعالى در آنها محفوظ است (و خدا با حتمى کردن مقدرات ، العیاذ باللّه به دست خود دست بند نمى زند).

حمران مى گوید: پرسیدم منظور خداى تعالى از اینکه فرمود (شب قدر بهتر است از هزار شب ) چیست ؟ فرمود عمل صالح از نماز و زکات و انواع خیرات در آن شب بهتر است از همان اعمال در هزار ماهى که در آن شب قدر نباشد، و اگر خداى تعالى جزاى اعمال خیر مؤمنین را مضاعف نمى کرد ، مؤمنین به جایى نمى رسیدند، ولى خدا پاداش حسنات ایشان را مضاعف مى کند.

و در مجمع است که از ابن عباس از رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله و سلم ) روایت شده که فرمود: وقتى شب قدر مى شود ملائکه اى که ساکن در سدره المنتهى هستند و جبرئیل یکى از ایشان است نازل مى شوند، در حالى که جبرئیل به اتفاق سایر سکان نامبرده پرچم هایى را به همراه دارند، یک پرچم بالاى قبر من ، و یکى بر بالاى بیت المقدس ، و پرچمى در مسجد الحرام و پرچمى بر طور سینا نصب مى کنند، و هیچ مؤمن و مومنه اى در این نقاط نمى ماند مگر آنکه جبرئیل به او سلام مى کند، مگر کسى که دائم الخمر و یا معتاد به خوردن گوشت خوک و یا زعفران مالیدن به بدن خود باشد.

 X